Ψάχνοντας «καθαρούς» καθρέπτες

Συζητώντας με νεότερους,  υπάρχουν  φορές – και αυτές είναι πολλές – που σου «βγαίνει» η επιθυμία να πάρεις το χρόνο από το χέρι και να τον μεταφέρεις στην τότε ζωή σου! Τότε, που εσύ καθόσουν στη θέση του νεότερου..Τις περισσότερες φορές  αυτή η «εντολή του μυαλού» έρχεται εντελώς ασυνείδητα. Ίσως αυτό το flash back να σχετίζεται και με την ιδιότητα του καθηγητή. Μπορεί.

Σήμερα, μια ανάλογη συζήτηση, με ταξίδεψε αρχικά στη Χαϊδελβέργη και με ενδιάμεσο σταθμό την Αθήνα με άφησε στη Χίο για να τελειώσει η περιπλάνηση με την επιστροφή μου στην πρωτεύουσα μια και  έπρεπε να «γραφτώ» στους πρωτοετείς φοιτητές της Α.Σ.Ο.Ε.Ε!

Στην όμορφη Γερμανική πόλη πρέπει να ήμουν γύρω στα 15 όταν ένας γνωστός του αξέχαστου πατέρα μου χρησιμοποιώντας μέρος της εντυπωσιακής τεχνικής του στην επικοινωνία με νέους και επειδή αρνήθηκα «τας εντολάς του» μου δώρισε τον τίτλο: «ξύλο απελέκητο»!

Δύο χρόνια μετά, στην Αθήνα,  μια μεγαλύτερη ξαδέλφη μου – καθηγήτρια - είχε την μοναδική και σπάνια διαύγεια πνεύματος, μετά από το μοναδικό μάθημα που κάναμε να πικράνει αφάνταστα την πανέμορφη μητέρα μου λέγοντας της ότι: «..δεν θα περάσω στο Πανεπιστήμιο»!

Στη Χίο (το νησί μου) γνώρισα από πολύ μικρός τη σοφία στο πρόσωπο του παππού μου! Ήταν ο άνθρωπος που ο χρόνος καταλάβαινε τα λεγόμενά του πολύ αργότερα. Ήταν εκείνος που πριν  τις Πανελλαδικές μου έλεγε: «μην ακούς κανέναν..εσύ θα μπεις στο Πανεπιστήμιο από τους πρώτους»!

Και άντε τώρα εσύ μέσα στην εφηβία σου να έχεις προλάβει να ανακαλύψει τα κατάλληλα φίλτρα αντιμετώπισης διαφορετικών ακουσμάτων.

Σεπτέμβριος ήταν όταν άκουσα στο ραδιόφωνο – άλλες εποχές βλέπετε – το όνομά μου στους επιτυχόντες του Οικονομικού (που ήθελα) της Α.Σ.Ο.Ε.Ε! Τέσσερα χρόνια αργότερα ανέβηκα στην αίθουσα δεξιώσεων της σχολής για να ορκιστώ.

Σκέφτηκα αρκετές φορές να φωτοτυπήσω τις τρεις υποτροφίες από το Ι.Κ.Υ (17.700 δρχ. η καθεμιά) που είχα πάρει στην 4ετία της φοιτητικής μου ζωής και να τις ταχυδρομήσω στα δύο πρώτα άτομα της προηγούμενης αναφοράς μου. Όμως δεν το έκανα. Είχα αρχίσει να προβληματίζομαι για το αν έπρεπε να αγοράζεις γραμματόσημα για όλους...

Χρόνια μετά, ακόμα και σήμερα, υπάρχουν στιγμές που αναλογίζομαι πόσο θα με είχα αδικήσει αν είχα υιοθετήσει  για εικόνα του εαυτού μου τις Γερμανικές απόψεις ή αυτές της συγκεκριμένης καθηγήτριας, και όχι εκείνες του Χιώτη παππού μου. Στάθηκα όμως τυχερός.  Η Αιγαιοπελαγίτικη αύρα ήταν πολύ ισχυρή!

Τότε - στο χθες μου, ασφαλώς  δεν ήξερα  πόσο σημαντικό είναι το ειδικό βάρος της ταυτότητας του βαθμολογητή μας. Το πόσο αβίαστα κάποιος μπορεί να δικάζει και καταδικάζει μέσα στην πλάνη του ξερολισμού του, στην επιπολαιότητα του χαρακτήρα του, ή ακόμα και στην (ενδεχομένως) αδυναμία του για άσκηση κριτικής. Το πόσο «απαραίτητη» δηλαδή είναι η ποιότητα του καθρέπτη που «εμπιστεύεσαι» το αντίκρισμα του εαυτού σου.

Μεγαλώνοντας - εκεί κοντά στα τριάντα, εμφανίζεται η «ανάγκη» της σύγκρισης με τους άλλους. Τους πρώην συμφοιτητές, τους φίλους, τους γνωστούς, τους συγγενείς, και γενικά τους γείτονες.. Τι έχεις «καταφέρει» σε σχέση με αυτούς;

Εδώ βρίσκεται το δεύτερο λάθος της προσπάθειας ορισμού της ακριβούς θέσης μας.

Και αυτό γιατί συνήθως συγκρίνουμε ανόμοιες καταστάσεις με διαφορετικές συνθήκες περιβάλλοντος για να καταλήξουμε φυσικά σε λανθασμένη αξιολόγηση του εαυτού μας. Μοιάζει σαν να  δεχόμαστε ότι στα ταξίδια της ζωής μας  ξεκινάμε ΟΛΟΙ από το ίδιο σημείο, ακολουθούμε το ίδιο μονοπάτι, αντιμετωπίζουμε τις ίδιες καιρικές συνθήκες, και αναζητούμε τον ίδιο προορισμό..Και κάτι τέτοιο στην πραγματικότητα σπάνια συμβαίνει.

Με λίγη ησυχία του νου, ας προσπαθήσουμε να μας «επαναξιολογήσουμε» κοιτάζοντας πιο καθαρούς καθρέπτες και χωρίς να ξεχνάμε το πόσο διαφορετικό μπορεί να είναι το περιβάλλον ΜΑΣ σε σχέση με το περιβάλλον ΤΟΥ...

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

Κράτα το

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *